در آياتى متعدّد در قرآن مجيد آمده است . از آن جمله : البقرة آيهء 257 ، المائدهء آيات 15 و 16 و 44 و 66 ، الأعراف آيهء 157 ، ابراهيم آيات 1 و 5 ، النّور آيات 35 و 40 ، الأحزاب آيهء 43 ، الزّمر آيهء 22 ، الحديد آيات 9 و 28 ، الطَّلاق آيهء 11 ، الانعام آيهء 122 و الشّورى آيهء 52 . اين مضمون در بعضى از روايات آمده است كه : اتقوا المؤمن فإنّه ينظر بنور اللَّه . ( بر حذر باشيد در بارهء مؤمن ، زيرا او با نور خداوندى مىنگرد . ) يعنى انسان با ايمان را مانند ديگران تلقّى نكنيد . و همچنين روايت بسيار معروف ) * العلم نور يقذفه اللَّه فى قلب من يشاء من عباده . ( علم نورى است كه خداوند در دل هر كسى از بندگانش كه بخواهد مىتاباند . ) نيز روايت مشهور كه مىگويد : من أخلص للَّه أربعين صباحا ، أجرى اللَّه الحكمة من قلبه على لسانه . ( هر كسى كه چهل روز براى خدا اخلاص بورزد ، خداوند حكمت را از قلب او بر زبان او جارى مىكند . ) در سورهء الحجر آيهء 75 مىفرمايد : * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْمُتَوَسِّمِينَ ) * . ( قطعا ، در داستان قوم لوط علاماتى است براى علامت شناسان . ) مقصود از ذلك ، خواه آثار عذابى باشد كه بر قوم لوط نازل شده و تا امروز باقى است و خواه مجموع جريانات آن داستان باشد ، براى هر انسان علامت شناس كه با فهم برين خود ، از علامات ظاهر ، پشت پرده‌هاى سطح ظاهرى را در مىيابد ، بيان طرق دريافتهاى عميق بوسيلهء فهم برين است .